زمینه و هدف: یکی از مهم ترین عوارض پس از جراحی کوله سیستکتومی، درد پس از عمل می باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر گرما درمانی موضعی  بر درد شانه پس از عمل جراحی لاپاراسکوپی کیسه صفرا انجام شده است. روش بررسی: پژوهش حاضر یک کارآزمایی بالینی است که بر روی 61 بیمار تحت عمل جراحی لاپاراسکوپی کیسه صفرا بستری در بخش جراحی3 بیمارستان علامه بهلول شهرستان گناباد در سال 1397، انجام شد. واحد های پژوهش با لحاظ کردن معیار های ورود به صورت در دسترس انتخاب و به روش تصادفی به سه گروه گرمادرمانی شانه راست، گرمادرمانی موضع عمل و کنترل تقسیم شدند. برای گروه های مداخله گرمادرمانی بعد از ابراز احساس درد توسط بیمار به مدت 20 دقیقه انجام شد. جهت جمع آوری داده ها از فرم اطلاعات دموگرافیک و مقیاس دیداری درد استفاده شد. داده ها با کمک نرم افزارSPSS  نسخه 16 در سطح معنی داری کمتراز 05/0 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: واحد های پژوهش در همه متغیر های دموگرافیک به جز جنس و وزن تفاوت آماری معنی داری نداشته و همگن بودند. شدت درد 20 (001/0P=)و 40 دقیقه(001/0P<) بعد از مداخله به صورت معنی داری کمتر از قبل از مداخله بود. نتیجه گیری: از آن جایی که گرمادرمانی به آسانی قابل آموزش و کم هزینه می باشد، می توان از این روش در جهت کاهش هزینه های درمان و عوارض دارویی و همچنین ارتقای خود مراقبتی بیمار بهره جست.

مقدمه: در دو دهه اخیر عمل جراحی با لاپارسکوپ، خصوصا برای جراحی کیسه صفرا رواج زیادی یافته است. درمان این گونه بیماران از نظر مدت زمان عمل، مدت زمان بستری، هزینه های درمان و زمان بازگشت به کار نتایج قابل ملاحظه ای در پی داشته است.روش کار: در این مطالعه توصیفی نتایج درمانی بیمارانی که از فروردین ماه سال 1381 تا شهریور ماه سال 1382 با روش لاپاراسکوپی کیسه صفرای آنها برداشته شده، مورد بررسی قرار گرفته اند. در مجموع 104 بیمار شامل 76 زن و 28 مرد تحت عمل جراحی با روش لاپاراسکوپی قرار گرفتند. سن، جنس، علائم، یافته سونوگرافی و یافته هنگام عمل و همچنین طول زمان بستری شدن، مقدار خونریزی، طول عمل و عوارض آن بررسی شد و نتایج با استفاده از روشهای توصیفی ارایه شد. نتایج: متوسط زمان عمل جراحی 55 دقیقه بود و مقدار خونریزی نیز در اکثر موارد کمتر از 100cc بوده است. متوسط زمان بستری بودن در بیمارستان 36 ساعت و متوسط زمان بازگشت به فعالیت روزانه 7 روز گزارش گردیده است. عوارض بعد از عمل فقط در 1 درصد موارد مشاهده شد و فقط در 2% موارد، عمل جراحی منجر به جراحی بازگردید. میزان رضایتمندی بیماران از این روش 96% بود.بحث: با توجه به راحتی این روش، سرعت عمل، کمی عوارض (1%) و رضایتمندی بیماران (96%) توصیه می گردد که این روش بعنوان اولین روش انتخابی، در صورت وجود وسایل لازم و تجربه کافی، مورد استفاده قرار گیرد.

صفرا بوسیله کبد ساخته و در کیسه صفرا ذخیره می شود. نقش آن جذب چربی و ویتامینهای محلول در چربی و ترشح فلزات سنگین مخصوصا مس از بدن است. صفرا محلول آبکی است و از املاح صفراوی، کلسترول، فسفولیپید، آب، الکترولیتها و فلزات سنگین تشکیل شده و دارای پروتیین، IgA، ویتامینها و توکسین نیز هست. اعمال صفرا متعدد است و به فونکسیون هر یک از اجزا  آن بستگی دارد و شامل جذب چربی غذا، دفع کلسترول، بیلیروبین کنژوگه، داروها و فلزات سنگین و پیشگیری از عفونتهاست. برای اینکه سنگ صفرا تشکیل شود مراحل زیر باید انجام گیرد: تغییر درنسبت اجزاء Nucleation، تغییرات موتیلیتی کیسه صفرا یا عفونـت. عفونت فقط در تشکیل سنگ صفرای پیگمانی دخالت دارد. محل سنگ صفرا با نوع آن بستگی دارد. سنگهای کلسترولی و پیگمانی سیاه تقریبا همیشه در کیسه صفرا وجود دارد ولی سنگ پیگمانی قهوه ای بیشتر در مجاری خارج کبدی و حتی در مجاری داخل کبدی دیده میشود. پیدایش سنگ کلسترولی مستلزم افزایش ترشح کلسترول در صفراست. سنگ پیگمانی سیاه با تعداد زیادی از بیماریها همراهست. همه این بیماریها با افزایش مقدار بیلیروبین صفرا همراه هستند. سنگ پیگمانی قهوه ای در بچه ها نادر است و در موارد انسداد مجاری صفراوی و عفونت آنها ایجاد میشود.تظاهرات بالینی سنگ صفراوی: تظاهرات سنگ صفراوی با بیماری اصلی ارتباط دارد. اکثر مبتلایان به سنگ صفرا مدتهای مدید بدون علامت هستند در صورتی که سایرین حملات مکرر کولیک صفراوی نشان می دهند. گاهی علایم خارج کیسه صفرا مثل پانکراتیت یا کلانژیت تظاهرات بیماری را تشکیل می دهد. کولیک صفراوی بصورت درد شدید و مداوم در RUQ یا اپیگاسترظاهر میشود و گاهی به شانه منتشر میشود. بیماران غالبا استفراغ میکنند و بیقرار هستند زیرا سعی میکنند پوزیشن راحتی بخود بگیرند. اکثر بیماران، حملات کولیک صفراوی را که ساعتها ادامه دارد و عود میکند تجربه میکنند.تشخیص سنگ صفراوی: سنگهای حاجب به اشعه که 10-15% همه سنگها را تشکیل می دهد در رادیوگرافی ساده شکم مشخص میشود و ممکنست وقتی مورد توجه قرار گیرد که به دلیل دیگری رادیوگرافی انجام شده باشد. اولتراسونوگرافی روش انتخابی برای تشخیص سنگ صفراوی است و بهتر است بعد از چهار ساعت گرسنگی انجام شود. اندازه کیسه صفرای طبیعی با گرسنگی و سن بیمار تغییر می کند. در شیرخواران زیر یکسال طول کیسه صفرا بین 5/1 و 3 سانتی مترو در بچه های بزرگتر 3-7 سانتی متر است. سنگهای صفرا معمولا در داخل لومن کیسه صفرا حرکت می کنند مگر اینکه در مجرای سیستیک یا CBD گیر کند، اکوژنیک است و سایه خلفی آن آکوستیک است. سنگهای کوچک یک میلی متری را میتوان تشخیص داد. حساسیت و و یژگی اولتراسونوگرافی در تشخیص سنگ صفراوی بالای 95% است. درمان سنگ صفراوی: درمان جراحی، دربچه هایی که نیاز به کولسیستکتومی دارند لاپاراسکوپی کولسیستکتمومی عمل انتخابی است. دراین روش مدت بستری شدن کوتاهتر است و احتیاج به داروهای ضد درد کمتر از روش کولسیستکتومی باز است. آسیب مجاری صفراوی بعد از عمل لاپاراسکپیک کولسیستکتومی 3-4 بار شایعتر از عمل کولسیستکتومی باز است. نکته مهم برای پیشگیری از بروز این عارضه دقت زیاد برای یافتن مجاری سیستیک و شریان سیستیک است.درمان طبی: پیدایش لاپاراسکپیک کولسیستکتومی درمان طبی کیسه صفرا را حذف کرده است. بعلاوه چون درمان طبی فقط سنگ کلسترولی را هدف قرار میدهد بچه ها معمولا داوطلبین مناسبی نیستند. درمان غیر جراحی شامل تجویز املاح صفراوی یا سنگ شکنی است. ارسوداکسی کولیک اسید و کنوداکسی کولیک اسید دو ملح صفراوی است که بکار می رود هردوی این املاح، ترشح کلسترول را بداخل صفرا کاهش میدهند بطوری که صفرا از کلسترول تخلیه می شود کنوداکسی کولیک اسید با دوز درمانی در 50% بیماران سبب اسهال می شود و فقط در 14% بالغین که مدت 2 سال درمان شدند سنگ صفرا حل شد. درمان با ارسوداکسی کولیک اسید با اسهال کمتری همراه است و بهتر سنگ را حل می کند (تا 2 سال 40%) ولی امروزه برای اینکار ندرتا تجویز می شود. لیتوتریپسی همراه با اسیدهای صفراوی برای شکستن سنگ بکار می رود. با این روش در 91% بیماران سنگهای مجزا و متعدد آب می شود ولی کیسه صفرا باقی می ماند و سنگ مجددا تشکیل می شود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید,

زمینه و هدف: متاستاز به محل پورت ها متعاقب کوله سیستکتومی لاپاروسکوپیک، در موارد غیر مشکوک به کانسر کیسه صفرا یک مشکل جدی است. کارسینوم کیسه صفرا در یک درصد از تمامی اعمال جراحی مجاری صفراوی گزارش شده است که در اغلب آنها تنها پس از بررسی بافت شناسی کیسه صفرا تشخیص داده شده است. گسترش بدخیمی متعاقب لاپاروسکوپی بر اساس آنچه که در جراحی رادیکال متعاقب جراحی لاپاروسکوپیک اولیه به دست آمده است، مهاجم و وسیع به نظر می رسد.معرفی بیمار: در این مطالعه یک مورد غیر عادی از متاستاز آدنوکارسینومای کیسه صفرا به محل چهار پورت لاپاروسکوپی در یک خانم 63 ساله که با تشخیص کوله سیستیت حاد تحت عمل کوله سیستکتومی لاپاروسکوپی قرار گرفت. در بررسی پاتولوژیک، کیسه صفرا حاوی بافت تومورال و نکروتیک، نمایانگر آدنوکارسینومای کاملا تمایز یافته گزارش گردید. مخاط و زیر مخاط درگیر بوده ولی شواهدی از تهاجم به لایه عضلانی یا سروز کیسه صفرا به دست نیامد (T1). سی ماه بعد، با شکایت توده هایی در محل هر چهار پورت به بیمارستان مراجعه نمود معرفی می گردد. از محل پورت ها بیوپسی انجام گرفت و وجود آدنوکارسینوما که منجر به تشخیص متاستاز آدنوکارسینوما گردید محرز شد. تا آنجا که نویسندگان این مقاله اطلاع دارند تاکنون مورد مشابهی از آن در منابع علمی گزارش نشده است.

سابقه و هدف: پیچش کیسه صفرا یک حالت نادری از شکم حاد جراحی است که منجر به کله سیستیت حاد و گانگرن کیسه صفرا می شود. تشخیص قبل از عمل با روش تشخیصی معمول مشکل است و اکثرا ضمن عمل تشخیص داده می شود. درمان انتخابی آن جراحی فوری است. با در نظر داشتن این حالت در تشخیص شکم حاد جراحی و کله سیستیت حاد و درمان جراحی به موقع آن می توان از عوارض کشنده آن مانند پرفوراسیون کیسه صفرا، پریتونیت و مرگ و میر ناشی از آن جلوگیری کرد.گزارش مورد: یک مرد 82 ساله با علایم کله سیستیت حاد تابستان 83 به اورژانس بیمارستان شهید بهشتی بابل مراجعه نمود. سونوگرافی از کیسه صفرا، کله سیستیت ناشی از سنگ گزارش نمود. چون بیمار تب دار و توکسیک بود با تشخیص بالینی آمپیم کیسه صفرا تحت عمل جراحی کوله سیستکتومی قرار گرفت تشخیص حین عمل پیچش کیسه صفرا بود.نتیجه گیری: تشخیص پیچش کیسه صفرا در بیماران مسن که با علایم شکم حاد و کله سیستیت مراجعه می نمایند باید در تشخیص افتراقی مطرح گردد تا از عوارض و مرگ و میر آن جلوگیری نمود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مقدمه: شایعترین بدخیمی کیسه صفرا نئوپلاسمهای برخواسته از پوشش اپی تلیال کیسه صفرا می باشد ولی آسکوآموس سل کارسینوما بسیار نادر است.معرفی بیمار: به دنبال کله سیستکتومی زن 60 ساله ای که در سونوگرافی هیدروپس کیسه صفرا مطرح شده بود. در نمای ماکروسکوپی کیسه صفرا نمای آتروفیک و قهوه ای رنگ داشت که در فضای داخلی آن ضایعه ی تومورال پایه داری بارنگ کرم و با قوام الاستیک به ابعاد 0.5x1x2 سانتی متر جلب نظر می نمود. در بررسی میکروسکوپی آن یک نمونه خالص و تمایز یافته اسکوآموس سل کارسینوما تشخیص داده شد.نتیجه نهایی: این مورد اولین گزارش اسکوآموس سل کارسینومای کیسه صفرا از استان همدان بوده که میزان فراوانی آن %2.8 از کل بدخیمی های کیسه صفرا در ایران می باشد. این مورد می تواند در هیستوژنز اسکوآموس سل کارسینومای کیسه صفرا مورد استفاده قرار گیرد.

سنگ کیسه صفرا یکی از بیماری های نسبتاً شایع در جوامع بشری است . عوامل خطر متعددی از جمله بیماری های زمینه ای ، افزایش سن ، نژاد، جنس زن، چاقی و سیگار در روند تشکیل سنگ نقش دارند. تعدادی از مطالعات به ارتباط احتمالی سنگ کیسه صفرا و بیماری دیابت اشاره کرده اند. با توجه به شیوع بالای دیابت در کشور ما، در این تحقیق بر آن شدیم تا ارتباط بین این دوبیماری را بررسی نماییم . این مطالعه مقطعی ـ تحلیلی روی تمام بیماران بستری در بیمارستان شهید بهشتی کاشان که در سال 1372 تحت سونوگرافی کیسه صفرا قرار گرفته بودند، انجام شد. بیمارانی که در سونوگرافی آن ها سنگ کیسه صفرا تشخیص داده شده بود، به عنوان گروه مورد(63 بیمار) و بیمارانی که در سونوگرافی آن ها سنگ کیسه صفرا مشاهده نشده بود، به عنوان گروه شاهد(501 بیمار) در نظرگرفته شدند. در تمام بیماران مورد بررسی ، سن ، جنس ، ابتلا به سنگ کیسه صفرا و دیابت و طول مدت ابتلا به دیابت (درصورت ابتلا) مشخص گردید. تجزیه و تحلیل اطلاعات با استفاده از تست های آماریchi-square ، t و ضریب های هم بستگی به کمک نرم افزار آماری 05/10 SPSS صورت گرفت . براساس نتایج به دست آمده میانگین سنی در گروه مورد(97/65-58) 98/61 و در گروه شاهد(50/53-67/49) 59/51 سال بود(P<0.001). از 564 بیمار مورد بررسی 9/4% مبتلا به دیابت بودند که 22%(14 نفر) در گروه مورد و 7%(39 نفر) در گروه شاهد قرار داشتند. در63 نفر از بیماران (2/11%) سنگ کیسه صفرا توسط سونوگرافی تشخیص داده شده بود. نسبت جنسیت و طول مدت ابتلا در 2 گروه مورد و شاهد یکسان بود. بین دیابت و ابتلا به سنگ کیسه صفرا ارتباط آماری معنی داری وجود داشت (P<0.001 و 156/0=r) که پس از حذف اثر مخدوش کنندگی سن ، هنوز این ارتباط برقرار بود. در این مطالعه و هم چنین مطالعات مشابه ، دیابت عامل مؤثری در ابتلای بیماران به سنگ کیسه صفرا شناخته شده است . هم سان سازی با حذف اثر مخدوش کنندگی جنسیت ، مدت ابتلا به دیابت ، سن ،BMI ،LDL ، HDL، سابقه فامیلی و ... نیز این ارتباط را نشان داد. در مطالعات مختلف نسبت افراد مبتلا به سنگ کیسه صفرا و دیابت با یکدیگر متفاوت ذکر شده است اما تمام آن ها به نفع ارتباط سنگ کیسه صفرا و دیابت می باشد. مکانیسم های احتمالی برای ارتباط دیابت و سنگ کیسه صفرا عبارتند از: نوروپاتی دیابتی ، کاهش حرکات کیسه صفرا و حجم بیش تر کیسه صفرا.